η Κατσαριδα και αλλα

αρχιζω ασχετα.ειδα την εξιλεωση εδω και καιρο.και μου αρεσε παρα πολυ,ολα,θεμα,σκηνοθεσια,φωτογραφια,ερμηνειες.συγκινητικο και μεγαλο αλλα οχι βαρετο.

συνεχιζω σχετικα.η Κατσαριδα επισης,και αναφερομαι στην παρασταση και ουχι στο απεχθες εντομο,ηταν ωραια παρασταση.οχι για τρελα,αλλα σου αφηνε μια ωραια αισθηση.ευχαριστο,εξυπνο,πρωτοτυπο.χωρις σκηνικα,με δυο ατομα επι δυο ωρες πανω στη σκηνη(ευγε),πολυ καλοι και οι δυο ηθοποιοι αν και νεοτατοι.μπραβο τελικα,οχι ο,τι πιο καλο και βαρυ εχω δει αλλα απο τα πολυ καλα στο ειδος του.

καπου διαβασα οτι ειναι ντανταϊστικο μιουζικαλ(!,sic).ποιος ξερει καν τι σημαινει αυτο?τεσπα,οχι ακριβως αλλα μια αστεια και συγκινητικη ταυτοχρονα παρασταση που εχει ενα μηνυμα να περασει και δεν τρως τσαμπα την ωρα σου.

και λοιπον το ολο νοημα του εργου ηταν αν αυτο που νομιζουμε οτι θελουμε ειναι αυτο που θελουμε οντως και τι ειμαστε διατεθειμενοι να κανουμε για να πετυχουμε αυτο που του δινουμε τιτλο ως το "ονειρο" μας.και να συμπληρωσω οτι υπηρχε και ενα χαζομηνυμα του τυπου "οταν θες κατι πολυ ολο το συμπαν συνωμοτει για να το αποκτησεις".....πραγμα το οποιο με βρισκει εντελως αντιθετη.το συμπαν χεστηκε τι θες και τι δε θες εσυ κι εγω.και ουτως ή αλλως συνηθως δεν ξερεις τι ακριβως θες οποτε τι να σου κανει και το συμπαν?χιλια κομματια να γινει...γινε εσυ και λουσου και τις συνεπειες.

ειναι γεγονος τελικα νομιζω οτι αυτα που νομιζουμε οτι θελουμε συνηθως δεν εχουν τοση σημασια.και πανω στην επιδιωξη και την αναζητηση χανουμε αυτο που οντως εχει σημασια.χανουμε την ανθρωπινη επαφη,μια λιακαδα,μια βροχη,ενα πρωινο που ξημερωσε,ενα γλυκο,ενα πικρο γιατι οχι.και ας μη βγαλω κι εγω απεξω την ουρα μου...κι εγω τα χανω συχνα.αλλα και συχνα να μη με αδικω ξερω καλα να τα εκτιμαω.μονο που καμμια φορα με πιανει το αγχος του μελλοντικου.δηλαδη τωρα μπορει να περναω τελεια,αλλα σε 5 μερες θα γινει αυτο ή αραγε σε 1 μηνα τι θα γινει?να γιατι μου πηρε 4 χρονια για να περασω καλα στο φοιτητικο μου σπιτι και για να μην κλαιω επι διβδομαδου πριν την αποχωρηση απο την πατρικη εστια.το να κλαις λοιπον γιατι κατι θες ή δε θες και να χανεις την πορεια ειναι το ιδιο κακο με το να αγνοεις αυτα που θες γιατι ποτε δε θα γινουν ή γιατι ειναι δυσκολο να γινουν.

η κατσαριδα πηγε στο φεγγαρι,και στο δρομο εσωσε και τη ζωη μιας πεταλουδας.και στο φεγγαρι να μην πηγαινε θα εσωζε τουλαχιστον μια πεταλουδα στην πορεια.και καλυτερα κιολας γιατι πηγε.εμεινε και ευχαριστιοτανε τη θεα,δεν εσκαγε απο την αγωνια της για το ποτε θα γυρισει και πως.και που θα χασει τη θεα.

"καπου αναμεσα τριτη και τεταρτη πρεπει να παραπεσε η πραγματικη σου μερα".καλη και η τριτη,καλη και η τεταρτη,καλη και η δικη σου η μερα.και ολες θελουν το δικο τους χρονο να ευχαριστηθεις ο,τι εχουν να σου δωσουν.

"γιατι το θαυμα δεν ειναι πουθενα παρα κυκλοφορει μεσα στις φλεβες του ανθρωπου".

υ.γ.και για σενα που διαβαζεις,ο ποιητης λεει "που να μαζευεις τα χιλια κομματακια του καθε ανθρωπου".μην σκεφτεσαι τοσο πολυ τα πραγματα.πανε μονα τους,περνανε τα κατω και τα πανω τους και δε χωρανε σε στερεοτυπα.:-)

εκοιμηθη

ζωη σε μας.
σε εμας γιατι ενω ο χριστοδουλος κοιμαται εμεις δυστυχως πεθαινουμε.οποτε καλο ειναι να ευχομαστε να ζησουμε να τον θυμομαστε.
παντως ο νεκρος δε δεδικαιωται(εχω κανενα ορθογραφικο?).
οχι ρε φιλε,γιατι δηλαδη?επειδη πεθανες ξαφνικα αυτο που ησουνα δεν εισαι πια και ο,τι κι αν εκανες νερο κι αλατι?
ισως ο νεκρος πια δεν εχει περιθωρια επανορθωσης κι ετσι καλο ειναι να μην του κραταμε κακιες,αλλα παντως δεν δικαιωνεται για τις πραξεις,τα λογια και τις επιλογες του.

κι ειναι αδιανοητο στο φτωχο μυαλο μου τουλαχιστον,να περιμενουν μερες και μερες,με το κρυο,το χιονια και τη βροχη ορθιοι χιλιαδες κοσμου.γιατι?για να φιλησουν ενα κιτρινο παγωμενο πτωμα ενος αγνωστου!στολισμενο σα λατερνα!jesus christ!ΕΙΝΑΙ ΤΡΕΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ!



(εν αναμονη της "εξιλεωσης".εχω στηριξει πολλα σ'αυτη την ταινια,αν ειναι μουφα πολυ θα απογοητευτω...)

το χρυσοψαρο ή παιχνιδια εξουσιας

Ένα χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα

και μια γατούλα μούρλια θηλυκό

πρασινομάτα και κοκκινομάλλα

αρχίσαν ένα παιχνιδάκι ερωτικό

Η γάτα λέει για δες το κοροϊδάκι

επίστεψε ότι εγώ το αγαπώ

μα λέει και το κουτό χρυσό ψαράκι

Τι κούνια που σε κούναγε πωπωπωπω

Κι αν σ' αγαπώ δεν θα σου το πω

το 'χω για κακό να μην έχω μυστικό

Κι αν σ' αγαπώ, δε θα σ' αγαπώ

αν θα σού το πω ότι έχω μυστικό

Μα παίξε παίξε το ίδιο παιχνιδάκι

νιώθει η γατούλα έρωτα κρυφό

και γίνηκε αυτή το κοροϊδάκι

κι ατσίδα έγινε το ψάρι το χρυσό

Αυτά τα λέει ένα τραγουδάκι

που τραγουδιέται σ' εύθυμο σκοπό

Αντί να φάει η γάτα το ψαράκι

το ψάρι τρώει τη γατούλα π' αγαπώ

Κι αν σ' αγαπώ, δε θα σ' αγαπώ

αν θα σού το πω ότι έχω μυστικό

αυτο το τραγουδακι το θυμαμαι απο πολυ μικρη,το λεγα συνεχεια,δε θυμαμαι καθολου την ταινια που το λενε η καρεζη με τον ηλιοπουλο,αλλα το ποιντ ειναι οτι ποτε δεν ειχα πραγματικα προσεξει τα λογια και την ιστορια που αφηγουνται.ηθικο διδαγμα σα μυθος του αισωπου.κι αυτο με την αφορμη μιας ατακας σε ανυποπτο χρονο και στιγμη:"ποιος εχει το πανω χερι","ποιος ειναι απο πανω"

κι αρχισα να σκεφτομαι ποσες φορες μιλαω για αυτο το πραγμα οταν αναφερομαι στις ανθρωπινες σχεσεις.κι ειναι πολλες τελικα.

μα δεν ειναι απαραδεκτο να συζηταμε ποιος ειναι απο πανω κι ποιος απο κατω?μιλαμε για ανθρωπους...και δεν αναφερομαστε σε σταση στο σεξ.που παει να πει οτι αυτο το παιχνιδι εξουσιας μας φθειρει τοοοοσο πολυ.ειμαστε συνεχως σε μια αναζητηση ποιος ειναι πιο δυνατος,ποιος ειναι πιο σκληρος,ποιος θα πεσει πρωτος,ποιος θα κανει τα λιγοτερα χατηρια στον αλλο,ποιος θα δεσει πιο γερα τον αλλο,ποιος θα παρακαλεσει,ποιος θα πει συγγνωμη πρωτος,ποιος θα ριξει τα μουτρα του,ποιος ειναι πιο μαγκας,....,ποιος τελικα ειναι λιγοτερο ανθρωπος και καταφερνει καλυτερα να κρυφτει απο αυτο που τον κυνηγαει.

ειμαστε τουλαχιστον για κλαμματα με τα μικρα παιχνιδακια εξουσιας που προσπαθουμε να κερδισουμε.οποιος καταλαβει νωρις οτι αυτο ειναι ματαιο θα μπορει να ζησει τη ζωη του λιγο πιο ελευθερα απο οσα τον καταπιεζουν.κι ειναι μικρη αυτη η ζωη και μας καταπιεζουν τοσα πολλα για να αφηνουμε κι αυτο μαζι με ολα τα αλλα.

χωρις τιτλο

Μια κολλα απο ενα παλιο ημερολογιο.Ηταν του 2000.Ηταν η 31η Μαϊου.Εγραφε "σημερα" για να συμπληρωσεις απο κατω τα ραντεβου και τις υποχρεωσεις της ημερας.Μουτζουρωσα με κοκκινο στυλο το "σημερα" αου πρωτα του εκανα ενα κοκκινο περιγραμμα.Σημερα...το σημερα εχει ακομα λιγες ωρες.Οχι αυτο της 31ης Μαϊου του 2000.Το σημερα "σημερα".Και μετα απο αυτο μου μεινανε λιγες μερες.Λιγες...σχετικο...Παντως δε μου φτανουν για να κανω αυτα που εχω.Που θελω δηλαδη.Θελω να διαβασω.Η εξεταστικη αρχιζει να πνιγει σα θηλεια,ειδικα τωρα,αυτο το 6μηνο.Θελω να δω την Αθηνα,ενα σωρο μουσεια,παραστασεις,μαγαζια.Θελω να δω και τη μαμα μου,δεν τη χορτασα,θελω ολη την οικογενεια βασικα.Μου λειπουν.Ειμαι 20 μισο και μου λειπουν,το δηλωνω ευθαρσως.Θελω να δω και τις φιλες μου.Μου λειπουν κι αυτες.Ειναι σαν αδερφες μου και οικογενεια.
Θελω να τον δω.Μου φυγε πολλες μερες.Και η αποσταση...τεσπα οσο μπορω..Να κερδισω λιγο χρονο γιατι το μελλον ειναι αβεβαιο.Σημερα ειναι 15 Αυγουστου 2007.Αν ηταν 31 Μαϊου 2000,ισως να προλαβαινα.Ισως....